تشویق عاملی سازنده است که به کمک آن می توان گرایش به کارهای پسندیده را در انسان تقویت کرد

استفاده از روش تشویق نه تنها در دوران کودکی بلکه در تمام مراحل زندگی انسان لازم و مفید است.

در دوران کودکی به کارگیری صحیح روش تربیتی و تشویق اهمیت بیشتری دارد.

تشویق به انسان نیرو و انرژی می دهد. مایه تقویت روحی است و زمینه ساز کمال و تعالی می شود و حس

اعتماد به نفس را در کودک تقویت می کند. هنگامی که کودکی مورد تشویق قرار می گیرد احساس می کند

که فرد تشویق کننده به ارزش او و اهمیت کاری که انجام داده پی برده و این امر موجب شادی و نشاط او

می گردد.

بایدهای تشویق:

تشویق باید بلافاصله بعد از عمل یا با فاصله کمی از زمانی که رفتار مثبت انجام گرفته صورت بگیرد.

تشویق باید به گونه ای باشد که بقیه هم بتوانند آن را ببینند ( مثلا استفاده از تخته بر چسب ).

تشویق باید در مورد عمل یا اخلاق نیک کودک باشد نه خود او. تشویق باید دلیل کاملا روشنی داشته باشد

یعنی کودک باید دقیقا بداند که به دلیل چه کاری مورد تشویق قرار می گیرد. تشویق باید متناسب با علایق

کودک، بر اساس مرحله رشدی  که در آن قرار دارد باشد، امکان دارد چیزی در سه سالگی موجب

خوشحالی کودک شود اما در 10 سالگی بر او اثری نداشته باشد.

تشویق با توجه به سن و درک کودک و نوع عمل او به صورت های گوناگون زیر ممکن است صورت گیرد:

دلجویی از کودک، تشکر کردن از کودک، اظهار رضایت از عمل کودک، نوازش کردن کودک، قصه گفتن

برای کودک، دادن هدیه به کودک که می تواند، کتاب، وعده خوراکی مورد علاقه، توپ و... باشد.

 

منبع:  ماهنامه آموزشی و اطلاع رسانی کودک     شماره:  90 و 91     نویسنده:  امیر دیوانی