تربیت اخلاقی در روایات اسلامی
در حدیث معروفی که در کتاب اصول کافی( جلد 1، حدیث 14) ، از امام صادق (ع) نقل شده است،
چنین می خوانیم:
یکی از یاران آن حضرت بنام " سماعه بن مهران " می گوید:
با گروهی از اصحاب آن حضرت در خدمتش بودیم که سخن از عقل و جهل به میان آمد، فرمود:
لشکریان عقل و جهل را بشناسید تا هدایت شوید. من گفتم فدایت شوم تا شما شرح ندهید ما آگاه
نخواهیم شد.
امام فرمود: خداوند در آغاز عقل را آفرید... سپس جهل را ( عقل از در اطاعت درآمد و جهل راه
گناه را پویید).
خداوند 75 لشکر به عقل داد و 75 لشکر که ضد آن بود به جهل.
سپس امام، 75 لشکر عقل و جهل را به شرح زیر بیان فرمود:
نیکی وزیر عقل است و ضد آن بدی است که وزیر جهل است.
ایمان و ضدش کفر.
تصدیق ( ایمان به آیات الهی و پیامبران ) و ضدش انکار.
امید و ضدش نومیدی.
عدالت و ضدش ستم.
خشنودی و ضدش خشم و ناخشنودی.
شکرگزاری و ضدش کفران.
آز ( به آنچه در دست مردم است ) و ضدش نومیدی ( از آنها ).
توکل و ضدش آزمندی.
مهربانی و ضدش سنگدلی.
رحمت و ضدش غضب.
علم و ضدش جهل.
فهم و ضدش نادانی.
عفت و ضدش پرده دری.
زهد و ضدش دنیاپرستی.
مدارا و ضدش خشونت.
خدا ترسی و ضدش بی باکی و جسارت.
فروتنی و ضدش تکبر.
آرامش و ضدش شتابزدگی.
بردباری و ضدش نابردباری.
خاموشی و ضدش بیهوده گویی.
تسلیم ( در برابر حق ) و ضدش استکبار.
صبر و ضدش بی تابی.
گذشت و ضدش انتقام.
بی نیازی و ضدش فقر.
توجه و ضدش غفلت.
حفظ و ضدش فراموشکاری.
محبت و پیوند و ضدش قطع رابطه.
قناعت و ضدش آزمندی.
مواسات و ضدش منع.
دوستی و ضدش دشمنی.
وفا و ضدش پیمان شکنی.
اطاعت و ضدش گناه.
خضوع و ضدش برتری جویی.
سلامت و ضدش بلا.
محبت و ضدش کینه توزی.
راستی و ضدش دروغگویی.
حق و ضدش باطل.
امانت و ضدش خیانت.
خلوص و ضدش آلودگی نیت.
شهامت و ضدش خمودی.
فهم و ضدش کودنی.
معرفت و ضدش انکار.
مدارا و ضدش پرده دری.
حفظ الغیب و ضدش پرده دری.
کتمان ( اسرار مردم ) و ضدش افشاگری.
نماز و ضدش بی نمازی.
روزه و ضدش افطار.
جهاد و ضدش خودداری از جهاد.
حج و ضدش پیمان شکنی خدا.
نگهداری سخنان و ضدش سخن چینی.
نیکی به پدر و مادر و ضدش مخالفت و آزار.
حق جویی و ضدش ریاکاری.
معروف و ضدش منکر.
پوشیدگی و ضدش نمایش زینت.
تقیه و ضدش افشای اسرار.
انصاف و ضدش تعصب.
مصالحه و ضدش کارشکنی.
نظافت و ضدش کثافت.
حیا و ضدش بی حیایی.
میانه روی و ضدش تجاوز.
سهولت و ضدش سخت گیری.
برکت و ضدش نقصان.
تندرستی و ضدش بیماری.
اعتدال و ضدش فزون طلبی.
حکمت و ضدش هواپرستی.
سنگینی و ضدش سبکی.
خوشبختی و ضدش بدبختی.
توبه و ضدش اصرار بر گناه.
پوزش طلبیدن و ضدش مغرور بودن.
جدیت و ضدش سستی.
دعا و ضدش خوداری از دعا.
نشاط و ضدش کسالت.
شادی و ضدش غم.
الفت و جوشش با مردم و ضدش جدایی طلبی.
سخاوت و ضدش بخل.
سپس امام فرمود:
این لشکریان عقل به طور کامل جمع نمی شود مگر در پیامبر یا مومنی که خداوند قلبش را برای
ایمان آزموده و شایستگی پیدا کرده است، ولی سایر دوستان ما بعضی دارای بخشی از این
لشکریان هستند و در راه تکمیل آن و طرد لشکر جهل از خود می باشند و در آن هنگام در درجه
بالا با انبیا و اوصیا قرار می گیرند و این در صورتی ممکن است که آگاهی کافی نسبت به عقل و
لشکریانش و دوری از جهل و لشکریانش حاصل شود، خداوند ما و شما را برای اطاعتش و کسب
رضای او موفق دارد.
از کتاب روشهای تربیت اخلاقی کاربردی در اسلام ( با تاکید بر دوره نوجوانی و جوانی )
نویسنده: محسن حاجی بابائیان امیری