هوش مصنوعی
شاید ایده داشتن یک وسیله که بتواند با تشخیص خودش، در خدمت انسان باشد، به صذها سال پیش
برگردد. اما حدود سالهای 1950 بود که کم کم این آرزو رنگ واقعیت به خود گرفت.از همان موقع دانشمندان
برای ساختن ماشین هایی با هوش مصنوعی، برنامه ریزی های دقیق و جدی را شروع کردند. امروزه
دانشمندان موفق به ساختن روبات هایی شده اند که توانایی انجام کارهایی مثل :
راه رفتن، دست دادن، رقصیدن، تشخیص تفاوت رنگها، توانایی خواندن متن و... دارند.
روزشمار هوش مصنوعی
1950 تست تورینگ طراحی و منتشر شد. هدف این تست این بود که آیا یک ماشین می تواند به هوش
مجهز شود یا نه. در این تست یکنفر در مورد صلاحیت ماشین قضاوت می کرد، به این ترتیب که یک
روبات و یک انسان، پاسخ سوال شرکت کننده در تست را می دادند، اگر شرکت کننده نمی توانست
تشخیص دهدکه کدام پاسخ برای روبات است، آنوقت آن ماشین این تست را قبول می شد، تستی
که البته در آن زمان، هیچ ماشینی از آن موفق بیرون نیامد.
1956 محققی به نام جان مک کارتی برای اولین بار از اصطلاح هوش مصنوعی در کنفرانس دارتموث
استفاده کرد که مورد استقبال قرار گرفت.
1962 کمپانی یونیمیشن به عنوان اولین شرکت تولید کننده روبات تشکیل شد. چهار سال بعد یک
نرم افزار رایانه ای به نام الیزا طراحی شد، برنامه ای که در یک مکالمه، می توانست با حرفهای
روانشناسی، پاسخ مخاطبش را بدهد. این نرم افزار توانست احساسات و هیجانهای شدیدی از
بسیاری از مخاطبهایش را تخلیه کند.
1973 فردی اولین روباتی بود که می توانست بعضی اشیاء را تشخیص دهد و آن را در جای خود قرار
دهد. این روبات در دانشگاه ادینبور اسکاتلند ساخته شد.
1994 دو ماشین VAMP ساخت دانشگاه مونیخ و VITA-2 ساخت شرکت مرسدس بنز توانستند
بدون کنترل راننده و به طور اتوماتیک، سرنشینانشان را 1000 کیلومتر با سرعت 130 کیلومتر بر
ساعت دور شهر پاریس بگردانند.
1996 برنامه بازی شطرنج دیپ بلو در مسابقات جهانی شطرنج، گری کاسپارف را شکست داد.
1998 فاربی سگ-ربات کوچکی بود که توانست به مرور زمان حرف زدن یاد بگیرد. ضمن اینکه کمی
هم احساسات داشت.
1999 سینسا بریزیل، روبات کیسمت را طراحی کرد. یکی از اولین روباتهایی که صاحبش را
می شناخت و به او پاسخ می داد.
2003 اینبار نوبت سونی بود تا با QRIO گام دیگری در توسعه هوش مصنوعی بردارد. اولین روبات
انسان نمایی که می توانست بدود، آن هم با سرعت 14 متر بر دقیقه.
نشریه دانستنیها شماره 19 نویسنده : علی اکبر رضوی
