1. وقت آزادی را برای بازی در نظر بگیرید و همیشه مزاحم کودک خود نشوید، بیشتر مشاهده و

کمتر دخالت کنید.

2. زمینه های فعالیتی را فراهم آورید که در آنها می توان ترتیبی داد تا کودک بیشتر تشویق به

دخالت و درگیر شدن گردد.

3. به جای اسباب بازیهای پیچیده، اسباب بازیهای ساده ای تهیه کنید که با قوه تخیل کودکتان

تکمیل گردد.

4. کودک خود را به بازی در بیرون از منزل تشویق کنید تا با دنیای طبیعت در تماس باشد و

فرصتی برای بازی با شن، خاک، آب، و هوا داشته باشد.

5. نمونه هایی از کارهای واقعی در اختیار کودک خود بگذارید تا بتواند از آنها تقلید کند، اجازه دهید

در گردگیری، شستن ظرفها، و پخت و پز به شما کمک کند، این فعالیتها جزئی از بازیهای او

می شوند و به او کمک می کنند چیزهایی در مورد زندگی بیاموزند.

6. امکان فعالیتهای هنری را که به کودکتان امکان می دهند احساسات خود را براحتی اظهار

کنند، مثل نقاشی با انگشت، قلم مو، یا اسفنج، با استفاده از رنگهای جذاب و درخشان فراهم

آورید، این کار نه تنها به کودکتان کمک می کند احساسات خود را بیان کند، بلکه چیزهایی در

مورد رنگها به وی می آموزد.

7. برای کودک خود داستان بخوانید. بخصوص داستانهای پریان، زیرا داستانها تصاویر پرورش

دهنده ای را که سنگ بنای قوه تخیل اوست مهیا می کنند.

8. زمانی را که کودک شما صرف تماشای تلویزیون، نوارهای ویدئویی، و فیلم می کند محدود

کنید.

                                        از کتاب " همه کودکان تیزهوشند اگر... "

                                               نویسنده: دکتر میریام استاپرد

                                                ترجمه: دکتر سهراب سوری