الهى بحق خودت حضورم ده و از جمال آفتاب آفرینت نورم ده.

الهى آن خواهم که هیچ نخواهم.

الهى هر چه بیشتر دانستم نادانتر شدم بر نادانیم بیفزا.

الهى شکرت که از تقلید رستم و به تحقیق پیوستم.

الهى بسوى تو آمدم بحق خودت مرا بمن بر مگردان.

الهى شکرت که فهمیدم که نفهمیدم.

الهى توانگرانرا به دیدن خانه خوانده اى و درویشانرا بدیدار خداوند خانه آنان سنگ و گل

دارند و اینان جان و دل آنان سرگرم در صورتند و اینان محو در معنى خوشا آن توانگرى

که درویش است.

الهى خوشا آنانکه در جوانى شکسته شدند که پیرى خود شکستگى است.

الهى آنکه ترا دوست دارد چگونه با خلقت مهربان نیست.

الهى کیست که موفق بزیارت جمال دل آرایت شد و شیدایت نشد.

الهى هر چه پیش آمد خوش آمد که مهمان سفره توایم.

الهى در شگفتم از کسى که غصه خودش را نمیخورد و غصه روزیش را میخورد.

الهى شکرت که مى گویم شکرت.

الهی نامه

استاد حسن زاده آملی