بسیاری از کمالات جز در مواجهه با سختیها و شداید و در نتیجه تصادمهای سخت و جز

 در میدان مبارزه و پنجه نرم کردن با حوادث و بلایا حاصل نمی شود. بنابراین لطف خداوند

 وقتی شامل بنده ای می شود، برای رساندن آن بنده به کمالات مطلوب راهی نیست،

جز مواجهه با سختیها و شداید و ناگواریها که این امور، خاصیت تصفیه و تلخیص دارد،

ضعف و سستی را از بین می برد و حساسیت و هوشیاری به وجود می آورد.

پس نباید اینگونه امور را قهر و خشم شمرد، بلکه لطف است، در شکل قهر،

و خیر است در صورت شر، و نعمت است در مظهر نقمت.

 

                                                         از کتاب  بیست گفتار

                                                        نویسنده  استاد مرتضی مطهری