بانوی قهرمان کربلا
خداوند متعال راست فرمود که سرانجام بدکاران ، زشت خواهد بود ، زیرا که آیات خدا را تکذیب کرده و
استهزاء نمودند.
ای یزید ، آیا گمان کردی که چون بر ما سخت گرفتی ، و اطراف زمین و آفاق آسمان را بر ما تنگ نمودی
و در نتیجه ما را مانند اسیران بهر طرف کشانیدی ، از این است که ما ، در نزد خدا خوار گشته ایم ؟
و یا ترا در پیش خدا قدر و منزلتی است ؟ و یا خیال کردی که این از بزرگی مقام تو است ؟
لذا چون دنیا را بکام خویش و جریان کارها را بمراد خود یافتی ، با تکبر باد در دماغ خویش افکندی و
خوشحال و مسرور ، نگران آرزوهای خود شدی ؟
بدان که اگر خدا مهلتی به تو داده است از این جهت است که میفرماید :
آنانکه کافر شدند هرگز گمان نکنند که اگر مهلتی به آنها میدهیم بنفع آنان است ، بلکه ما به آنها
مهلت میدهیم ، تا در گناه زیاده روی کنند ، آنگاه عذابی خوار کننده برای ایشان خواهد بود .
ای غلامزاده ! آیا از عدل و داد است ، که دختران و کنیزان خویش را در پس پرده نگهداری و دختران
رسول خدا (ص) را مانند اسیران بهرسو بگردانی ؟
پرده حجاب آنان دریده شد ، و صدایشان از محنت و غم بگرفت و محزون و اندوهگین بر روی اشتران
بهر سو رانده شدند . آنان را بدست دشمنان در شهرها سرگردان نمودی ، نه محافظی داشتند
و نه منزلگاهی ، مردم از دور و نزدیک به آنان نظاره میکردند ، در حالیکه از مردانشان کسی در کنار
آنان نبود.
آیا باز آرزو میکنی : ایکاش پیرمردان ما که در بدر کشته شدند ، شاهد بودند ؟ بدون اینکه خود را
گناهکار بدانی و یا گناه خویس را بزرگ شماری . اینک نیز با چوبدست خویش بر دندانهای
پیشین ابا عبدالله (ع) میزنی ؟
چرا چنین نکنی ، زیرا با ریختن این خونهای پاک و مطهر ، خون ستارگان روی زمین که از خاندان
عبدالمطلب بودند ، عقده قلب مجروح تو گشوده شده ، و نهال غمت ریشه کن گشته است .
مطمئن باش تو نیز به زودی مانند آنان به پیشگاه خداوند متعال باز میگردی ، و در
آنجاست که آرزو خواهی کرد که ایکاش در دنیا لال و کور بودی ( و این اعمال از تو سر نمیزد ).
ای یزید ، بخدا قسم جز پوست خود نشکافتی ، و جز گوشت بدن خود قطع نکردی و بر خلاف
میل خود ، بزودی بنزد رسول خدا (ص) بازگشت خواهی نمود و اهل بیت و پاره های تن او را
در حظیرة القدس در کنارش خواهی یافت ، همانروزی که خدا پراکندگی آنان را باجتماع مبدل
میسازد .
هرگز گمان نکنید ، آنانکه در راه خدا کشته شده اند مرده اند ، بلکه زنده بوده و در نزد
پروردگارشان روزی می یابند .
و بزودی تو و آنکسی که ترا بر کرسی نشانید و بر گردن مومنین مسلط نمود ، خواهید دانست ،
کدامیک از ما بدکارتر و از حیث تعداد لشگر ناتوان تریم ، در آن روزی که قضاوت کننده خدا ،
طرف و دشمن تو جد ما ، و اعضای تو گواهی دهنده بر علیه تو خواهند بود ، و اگرچه در این
جهان ما را بغنیمت گرفتی ، ولی بزودی غرامت خویش را از تو خواهیم گرفت ، در آن هنگام
که تو جز به آنچه پیش فرستاده ای دست رسی نخواهی داشت . تو به پسر مرجانه
(عبیدالله بن زیاد ) پناه خواهی برد و او نیز دست بدامان تو خواهد شد ، در حالیکه عجز و
پریشانی خود و یارانت را در پیشگاه میزان عدل الهی مشاهده میکنی ، در می یابی که
بهترین توشه ای که برای خویشتن اندوخته ای ، همانا کشتن ذریه محمد (ص) می باشد.
قسم بخدا که جز خدا از کسی نمیترسم ، و جز باو بنزد کسی شکایت نمیبرم . تو هرچه
توانی مکر و حیله خود را بکار بر و نهایت جدیت و کوشش خود را مبذول دار ، که قسم
بخدا هرگز نمیتوانی از ننگ و عار رفتاری که با ما نمودی خویشتن را مبرا سازی .
خطابه حضرت زینب (ع) در بارگاه یزید پس از قیام عاشورا
از کتاب زینب بانوی قهرمان کربلا تالیف : بانو دکتر بنت الشاطی
ترجمه و نگارش : حبیب چایچیان و مهدی آیت الله زاده نائینی
